Columns voor intensieve menshouderij 2008
Zomaar is een goede reden
Moeten we weer leren. De kracht van zomaar. Van de onredelijkheid. De mens is slecht geëquipeerd voor willekeur, hoewel hij er eigenlijk van zou moeten leren houden.
Mijn broer was daar goed in. Hij trapte soms zomaar iets in elkaar. Een keer een oud konijnenhok dat al jaren in onze achtertuin stond. Ineens nam hij een aanloop en sprong met zijn volle gewicht op het dakje. Met een enorm geraas knalde het hele geval in elkaar. Instant versplinterd. Mijn moeder komt in paniek naar buiten: “Waarom doe je dat nou?” is haar redelijke vraag.
“Hak zin in” was zijn briljante antwoord.
We komen niet mee met de tijd als we blijven doen wat we deden. Daarvoor zijn er te veel Chinezen en slimme Indiase nerds. Onze organisaties moeten amoebes worden. Onze bazen nog grotere opportunisten en wij onredelijk.
Redelijkheid is voor conservatieven, onredelijkheid voor vernieuwers. Alleen als vernieuwers kunnen we overleven, dat bewijst de evolutie al miljoenen jaren.
Onredelijkheid is lastig voor mensen die graag intelligent gevonden willen worden. En intelligent zijn is nog steeds heel stoer in onze maatschappij. Wij vinden het eng om domme dingen te zeggen. Om belangrijke aspecten over het hoofd te zien, om niet kritisch te zijn.
Vernieuwing ontstaat niet uit degelijkheid. Echte vernieuwing ontstaat uit tegen de stroom in, eigenwijzigheid en dommigheid. Althans op dát moment. Vernieuwing is aanvankelijk domheid, maar blijkt uitgestelde slimheid. Intelligentie is helaas al te vaak analytisch en met analyseren bedenk je niets nieuws.
Onze economie schreeuwt om blije eikels. Enthousiaste dommeriken. Die blij zijn met elke gedachte. Blind achter elk idee aanlopen en op het moment dat het mislukt weer net zo enthousiast achter een nieuw idee. Nooit rouwen. “Reue macht nichts. Reue ist für kleine Kinder“, sprak een anonieme Duitse denker ooit. Klinkt in het Duits nog beter ook.
Zomaar is een goede reden. Vernieuwing toestaan is de redelijkheid loslaten. Intelligentie is dan niet langer heilig.
Mijn broer begreep dat als kind al. Want intelligent was hij zeker niet. Hij had ooit de achterkant van een Lucky Luke overgetrokken. Daar zie je hem een duel uitvechten met zijn eigen schaduw. Natuurlijk is hij sneller. Eronder staat Lucky Luke, de man die sneller schiet dan zijn schaduw. Mijn broer was echter ook nog licht dyslectisch. Hij had er van gemaakt Lucky Luke, de man die sneller scheit dan zijn schaduw.
We hebben hem allemaal uitgelachen. Maar het heeft jaren op zijn deur gehangen. Hij vond hem zo nóg mooier. Gelijk had hij.
